• ડાબી બાજુના છિદ્રમાંથી સતત વહે છે પવિત્ર પ્રવાહ, ટેકનોલોજી પણ સ્ત્રોત શોધવામાં નિષ્ફળ
• માંસાહાર અને ડુંગળી-લસણનો ત્યાગ ફરજિયાત, નિયમ તોડનારને નથી મળતો પૂરો લાભ
• મંદિરની બહાર નીકળતી વખતે પાછળ જોવાની સખત મનાઈ, પ્રસાદ ઘરે લઈ જવો ગણાય છે વર્જિત

રાજસ્થાનના દૌસા જિલ્લાની અરવલ્લીની પહાડીઓ વચ્ચે આવેલું મહેંદીપુર બાલાજી મંદિર માત્ર ભારતનું જ નહીં, પરંતુ વિશ્વભરના શ્રદ્ધાળુઓ માટે રહસ્ય અને આસ્થાનું અનોખું કેન્દ્ર છે. ભગવાન હનુમાનના બાળ સ્વરૂપને સમર્પિત આ મંદિર તેના અલૌકિક અનુભવો અને કડક ધાર્મિક શિસ્ત માટે જાણીતું છે. અહીં વિજ્ઞાન અને તર્ક પણ અનેકવાર વિચારવા મજબૂર થઈ જાય છે, કારણ કે આ મંદિર સાથે જોડાયેલા રહસ્યોનો ઉકેલ આજે પણ આધુનિક ટેકનોલોજી પાસે નથી.

મંદિરની સૌથી મોટી વિશેષતા અને આશ્ચર્ય એ છે કે બાલાજીની મૂર્તિની છાતીની ડાબી બાજુએ એક નાનું છિદ્ર છે, જેમાંથી પાણીનો પાતળો પ્રવાહ સતત વહેતો રહે છે. આશ્ચર્યની વાત એ છે કે આ જળધારા ક્યાંથી આવે છે તેનો સ્ત્રોત કોઈ શોધી શક્યું નથી. આ પવિત્ર જળને ચરણામૃત તરીકે એકત્રિત કરવામાં આવે છે અને ભક્તોમાં વહેંચવામાં આવે છે. મંદિરમાં માત્ર હનુમાનજી જ નહીં, પરંતુ પ્રેતરાજ સરકાર અને ભૈરવ બાબા એમ ‘ત્રિમૂર્તિ’ નું શાસન હોવાનું માનવામાં આવે છે, જે નકારાત્મક શક્તિઓ અને દુષ્ટ આત્માઓનો નાશ કરે છે.

આ મંદિરમાં દર્શન કરવા માટે ભક્તોએ અત્યંત કઠોર નિયમોનું પાલન કરવું પડે છે. દર્શનના કેટલાંક દિવસો પૂર્વે અને તે દરમિયાન માંસાહારી ખોરાક, લસણ અને ડુંગળીનો સંપૂર્ણ ત્યાગ કરવો અનિવાર્ય છે. એવું માનવામાં આવે છે કે જેઓ આ શિસ્ત જાળવતા નથી, તેમને દર્શનનો દૈવી લાભ મળતો નથી. અહીં આવતા ભક્તોમાં ઘણીવાર વિચિત્ર વર્તન જોવા મળે છે, જેને સ્થાનિક ભાષામાં ‘પેશી’ કહેવામાં આવે છે. ભક્તોની માન્યતા છે કે પ્રેતરાજ સરકારના દરબારમાં પીડિત વ્યક્તિને મેલીવિદ્યા કે નકારાત્મક ઉર્જાથી મુક્તિ મળે છે.

અહીં ‘અરજી’ કરવાની રીત પણ અત્યંત અનોખી છે. મુશ્કેલીઓમાંથી મુક્તિ મેળવવા માટે ભક્તો લાડુ, અડદની દાળ અને ચોખાની વિનંતી કરે છે અને સામગ્રીને માથા પરથી પાછળની તરફ ફેંકે છે. મહેંદીપુર બાલાજીનો સૌથી મહત્વનો નિયમ એ છે કે મંદિર પરિસર છોડ્યા પછી ભક્તે ભૂલેચૂકે પણ પાછળ ફરીને જોવું જોઈએ નહીં. તેમજ અહીં ચઢાવવામાં આવેલી કોઈ પણ ખાદ્ય સામગ્રી, સુગંધિત પદાર્થ કે પ્રસાદ ઘરે લઈ જવાની સખત મનાઈ છે.

મહેંદીપુર બાલાજી ધામ શ્રદ્ધાળુઓ માટે એવો વિશ્વાસ છે કે અહીં આવનાર કોઈ પણ વ્યક્તિ ખાલી હાથે જતી નથી. જોકે, આ દૈવી અનુભૂતિ માટે ભક્તોએ સંયમ અને શિસ્તની કસોટીમાંથી પસાર થવું પડે છે. વિજ્ઞાનીઓ માટે મૂર્તિમાંથી વહેતી જળધારા ભલે એક કોયડો હોય, પણ લાખો ભક્તો માટે તે બાલાજી મહારાજનો જીવંત ચમત્કાર છે.